Δεν αντέχω άλλο

Όσος καιρός και αν περάσει, όσα και αν αλλάξουν....
Πάντα βρίσκω τον εαυτό μου στην ίδια κατάσταση και όλα αυτά εξαιτίας σου. Εξαιτίας μιας αγάπης.
Τι νόημα έχει ν' αγαπάς αν είναι να σε πονάει και να σε σκοτώνει με τόσο άσχημο τρόπο?
Δεν αντέχω άλλο να ζω έτσι.
Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι δε ξέρεις τι περνάω. Δε ξέρεις πόσο υποφέρω που δε σε έχω. Που δεν με θέλεις πια. Κάποτε ήμουν τα πάντα για σένα... Τώρα είμαι απλώς ένα τίποτα...
Και για τον εαυτό μου ένα τίποτα είμαι αφού είχα μάθει να ζω μέσα από εσένα. Ποτέ δε φανταζόμουν ότι θα κατέληγα έτσι. Μακάρι να υπήρχε φάρμακο για την αγάπη. Αλήθεια πονάω τόσο πολύ.
Και δε ξέρω τι να κάνω για να το σταματήσω, για να νιώσω καλύτερα.
Η καρδιά μου και το μυαλό μου πεθαίνουν και κάνεις δε μπορεί να με βοηθήσει. Ούτε καν εγώ δεν ξέρω πλέον πως να βοηθήσω τον ίδιο μου τον εαυτό.
Έφυγες και με κατέστρεψες.
Το μόνο που ξέρω είναι ότι δεν αντέχω άλλο να ζω έτσι. Θέλω να τελειώσουν όλα.

Όσο λιγότερο νοιάζεσαι τόσο πιο ευτυχισμένος είσαι

Ίσως να είμαι μικρή και να μην έχω δει πολλά...
Αλλά αυτό είναι το συμπέρασμα στο οποίο έχω καταλήξει.
Όσο πιο πολύ νοιάζεσαι για κάτι ή κάποιον τόσο πιο δυστυχισμένος είσαι. Γιατί τόσο πιο πολλά προβλήματα έχεις. Ενώ αυτοί που δεν νοιάζονται για τίποτα παρά μόνο για τον εαυτό τους είναι πάντα μια χαρά. Καταστρέφουν τον υπόλοιπο κόσμο και πληγώνουν τους γύρω τους και δε το καταλαβαίνουν καν. Βέβαια, και να το καταλάβαιναν πολύ που θα τους ένοιαζε. Απλώς χαίρονται που πήραν για ακόμη μια φορά αυτό που ήθελαν και όλα μια χαρά. Δεν έχουν την παραμικρή ανησυχία για τίποτα εφόσον αυτοί είναι ευχαριστημένοι.
Δε λέω ότι αυτό είναι το σωστό. Σίγουρα όμως είναι πιο εύκολο. Και πιο ανώδυνο.
Πως θα ήταν όμως ένας κόσμος αν όλοι νοιάζονταν μόνο για τον εαυτό τους?
Δεν ξέρω γιατί αλλά μερικές φορές πιστεύω έτσι είναι ο κόσμος στον οποίο ζούμε.

Εκεί που ήθελα να καταλήξω όμως είναι ότι όσο πιο πολύ αγαπάς, τόσο πιο πολύ πληγώνεσαι Και σ α' αυτό δεν υπάρχει καμία εξαίρεση. Η ζωή δεν είναι ταινία της disney ούτε όλα είναι καλά στο τέλος. Και ούτε πιστεύω ότι μπορούν και να γίνουν ποτέ.
Αυτό που ήθελα να πω όμως είναι....
Τελικά αξίζει ν' αγαπάς? Μόνο και μόνο για να πονάς και να πληγώνεσαι. Δε λέω υπάρχουν και καλές στιγμές αλλά αξίζουν τον πόνο και τη μοναξιά που τις ακολουθεί?
Δε ξέρω... Πάντως αν υπήρχε ένα κουμπί που αν το πατούσα θα εξαφανιζόταν όλη η αγάπη που τρέφω για ένα συγκεκριμένο άτομο θα το πατούσα χωρίς δεύτερη σκέψη.
Γιατί η αγάπη μπορεί και να σε καταστρέψει όταν την νιώθεις για το λάθος άτομο.

Από την άλλη όμως τι νόημα και το πιο σημαντικό ποιά ελπίδα θα υπήρχε στις ζωές μας χωρίς αυτήν?

Εκτιμήστε τα ανεκτίμητα (Το νόημα της ζωής)

Στις μέρες μας οι άνθρωποι έχουμε χάσει το νόημα της ζωής. Η ζωή μας έχει καταντήσει μια απλή επιβίωση, από πουθενά δεν πηγάζει πραγματική ευχαρίστηση και ευτυχία. Ακόμα και τα πιο μικρά πράγματα μπορούν να προσφέρουν ένα χαμόγελο: ο ήλιος, η αγάπη της οικογένειάς σου, η μάθηση. Κανείς όμως δε τα παρατηρεί πλέον, όλοι τα προσπερνούν. Στροβιλιζόμαστε στη δίνη της καθημερινότητας. Συνεχώς βομβαρδιζόμαστε από υποχρεώσεις και προβλήματα, παντού προβλήματα. Έτσι έχουμε αποκτήσει ανοσία στην ευτυχία. Κυριαρχεί μια βιασύνη που εξαντλεί κάθε θετική ενέργεια, καθετί ανεκτίμητο γίνεται άχρηστο στα μάτια μας αφού δε μπορεί να μας προσφέρει τίποτα από τα ανούσια αγαθά που ζητάμε τόσο απεγνωσμένα. Η αλήθεια είναι πως έχουμε γίνει δούλοι του εαυτού μας, συνεχώς ψάχνουμε αυτά που φαινομενικά θα αλλάξουν τη ζωή μας, αυτά που θα μας προσφέρουν φαινομενικά λίγη χαρά. Το αποτέλεσμα; Κοιτώντας πίσω στο χρόνο είναι ελάχιστες οι στιγμές που θυμάσαι να απόλαυσες πραγματικά.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής προβάλλει λανθασμένα πρότυπα. Ο εγωισμός, η προβολή μας στον κόσμο, ο υπερκαταναλωτισμός αποτελούν πλέον αυτά που αποκαλούμε "μεγάλη ζωή ". Και εμείς, σαν άβουλοι, ενστερνιζόμαστε αυτά τα πρότυπα, τα κάνουμε κομμάτι του εαυτού μας. Η ακόρεστη επιθυμία για υλικά αγαθά κάνει τη ζωή μας ένα κυνήγι ευκαιριών. Δεν αρνιόμαστε τη διαφθορά αρκεί αυτή να αποτελεί ένα σκαλοπάτι που θα μας ανεβάσει ακόμα πιο ψηλά στην ιεραρχία της κοινωνίας. Η μαγεία του χρήματος υπνωτίζει τον κόσμο, τον κάνει να ξεχνάει ήθη και αξίες με αντάλλαγμα την ψεύτικη γλύκα που του προσφέρει. Έχουμε ταυτίσει το χρόνο με το χρήμα, όμως αυτό είναι μια ψευδαίσθηση γιατί κάποια στιγμή συνειδητοποιούμε πως όλα τα χρήματα του κόσμου δεν είναι αρκετά για να μας αγοράσουν το χρόνο που χάσαμε κυνηγώντας το ακατόρθωτο. Όλα αυτά όμως είναι εφήμερα γιατί όσο και να το θέλουμε δε θα καταφέρουν ποτέ να μας προσφέρουν πραγματική ευτυχία. Δυστυχώς, είναι αυτά που κλέβουν κάθε ευχαρίστηση από την καθημερινή μας ζωή αφήνοντας ένα κενό που προσπαθούμε να γεμίσουμε με φούσκες. Οι φούσκες όμως δεν κρατάνε για πολύ, κάποια στιγμή σκάνε και τότε είναι που το κενό αυτό κάνει αισθητή την ύπαρξη του.

Το πραγματικό νόημα της ζωής βρίσκεται σε πράγματα που θεωρούμε δεδομένα, δεν εκτιμάμε, γιατί η άγνοιά μας δε μας αφήνει να κοιτάζουμε με τα μάτια της ψυχής. Η ομορφιά βρίσκεται παντού γύρω μας όμως επισκιάζεται από το γκρίζο της ψυχολογίας μας. Ασυνείδητα αρνούμαστε κάθε είδος ευτυχίας στη ζωή μας, διώχνουμε αυτά που δίνουν πραγματικό νόημα. Η προσωπική αναζήτηση της ευτυχίας είναι κάτι απλησίαστο. Όμως για να βρούμε το αληθινό νόημα της ζωής θα πρέπει να κοιτάξουμε πέρα από αυτά που βλέπουμε και να εκτιμήσουμε τα ανεκτίμητα.

Χαρά μπορούμε να αντλήσουμε από τα πάντα αρκεί να το θέλουμε. Η αγάπη είναι το πιο σημαντικό αγαθό, προσφέρει ένα είδος ευτυχίας που δε μπορούμε να βρούμε πουθενά αλλού. Είναι αξιοθαύμαστη, η αστείρευτη αγάπη της οικογένειας, η στήριξη και η βοήθεια που προσφέρει σε κάθε περίπτωση. Όσο και αν υπάρχουν διαφορές και διαφωνίες ξέρεις πως η οικογένεια σου θα είναι πάντα στο πλευρό σου ό,τι και αν συμβεί. Η αγάπη των φίλων είναι αναντικατάστατη, ακόμα και η ενθύμηση των όμορφων στιγμών που έχεις περάσει μαζί τους μπορεί να ζωγραφίσει το χαμόγελο στα χείλη σου. Οι φίλοι είναι ένα δώρο που ομορφαίνει τη ζωή μας. Ο έρωτας όμως είναι κάτι μοναδικό γιατί είναι φάρμακο σε κάθε αρρώστια, έχει τη δράση του ναρκωτικού αφού έχει την ικανότητα να σε κάνει να βλέπεις τη ζωή με άλλο τρόπο, να βλέπεις κάθε όψη των πραγμάτων και να παρατηρείς την ομορφιά του κόσμου. Η ευχαρίστηση όμως βρίσκεται και στο να κάνουμε πράγματα που αγαπάμε, η τέχνη, η μουσική, τα αθλήματα δίνουν ένα ξεχωριστό τόνο στη ζωή μας. Η εκπλήρωση των στόχων μας είναι αυτή που μας προσφέρει την εσωτερική μας ηρεμία. Τέλος, αυτό που μπορεί να προσφέρει την αυτοπραγμάτωση είναι να κάνουμε ευτυχισμένους τους άλλους. Όταν προσφέρουμε αγάπη νιώθουμε καλύτερα με τον εαυτό μας, σαν να έχουμε πάρει οι ίδιοι την αγάπη αυτή. Η ευτυχία μπορεί να αντανακλάται από τον ένα στον άλλο. Το να δίνουμε χαρά στους γύρω μας καταργεί τη μοναξιά και βοηθάει στην ανακάλυψη του νοήματος της ζωής.

Αν σταματούσαμε το χρόνο για ένα δευτερόλεπτο και παρατηρούσαμε γύρω μας θα μπορούσαμε να διακρίνουμε την ομορφιά που βρίσκεται στα πιο απλά πράγματα. Σε αυτά βρίσκεται το νόημα της ζωής και για να το απολαύσουμε θα πρέπει να μάθουμε να εκτιμάμε καθετί που μας προσφέρει η ζωή αφού η αξία του είναι ανεκτίμητη.

Μόνος σου γεννιέσαι, μόνος σου πεθαίνεις...

Στη ζωή γεννιέσαι μόνος και πεθαίνεις μόνος.

Ακόμα και αν στο ταξίδι περιτριγυρίζεσαι με άτομα, χιλιάδες άτομα...

Οικογένεια, φίλους, αγάπες και απλούς γνωστούς...

Πιστεύω πως είσαι μόνος σου.

Η μοναξιά δεν εξαλείφεται, όσους και αν έχεις γύρω σου

Κάνεις ποτέ δε θα σε καταλάβει, γιατί πολύ απλά κάνεις δε βρίσκεται στη θέση σου.

Και όλοι έχουν κάποιο λόγο που βρίσκονται κοντά σου. Κάποιο συμφέρον.

Τους ικανοποιείς τις ανάγκες είτε αυτές είναι υλικές, είτε συναισθηματικές.

Όλα τα υπόλοιπα, πιστεύω πως είναι μια ψευδαίσθηση.

Τα συναισθήματα, οι δεσμοί με τους άλλους... Για μένα είναι όλα ψεύτικα, τίποτα από αυτά δεν υπάρχει.

Όλοι θα σε πληγώσουν, θα σε προδώσουν θα σε εγκαταλείψουν...

ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ

Γι' αυτό κοίτα να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου.

Γιατί μόνο αυτός σου είναι πάντοτε πιστός.

Στις δύσκολες στιγμές κανείς δε θα σου δώσει δύναμη, κάνεις δε θα σε καταλάβει, ούτε καν θα προσπαθήσει. Κανείς δε θα σου δώσει τη βοήθειά του, κανείς δε θα νοιαστεί και κανείς δε θα νιώσει το πόνο σου.

Θα είσαι μόνος σου. Μόνος σου θα πρέπει να μαζέψεις τα κομμάτια σου και να τα ενώσεις ξανά, να κάνεις την αδυναμία και τη θλίψη δύναμη για να μπορέσεις να συνεχίσεις.

ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ.

Είσαι μόνος σου σ' αυτή τη ζωή.

Εσύ ενάντια στον κόσμο...

Και κάτι τελευταίο: Πότε να μην αφήσεις τους άλλους να σε λυπηθούν.

Είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε κάποιον.

Γιατί δεν είναι αυτό το νόημα του ν' αγαπάς...

Όλο υποσχέσεις είσαι...

Λόγια, λόγια, λόγια.

Και μόνο αυτό ξέρεις να κάνεις, λες πολλά, αλλά δε τηρείς ούτε τα μισά...

Και εγώ το μόνο που κάνω είναι να σε πιστεύω και να απογοητεύομαι κάθε φορά που κάνεις τα ίδια.

Κάθε φορά που με στεναχωρείς και ξέρεις πως νιώθω και δε σε νοιάζει καν.

Και απογοητεύω και τον εαυτό μου επειδή ξανά δε πήρα τη σωστή απόφαση.

Επειδή δε μπόρεσα να μείνω σταθερή στις απόψεις μου και πάλι με έκανες ότι ήθελες.

Και δέθηκα μαζί σου ξανά.

Αυτό που είχα καταφέρει με τόσο πόνο και τόσα δάκρυα το καλοκαίρι το γκρέμισα τόσο εύκολα με ένα σου σ' αγαπώ και μια ακόμα ψεύτικη υπόσχεση.

Και τι κατάφερα?

Πάλι να μ' αφήνεις μόνη μου, να με πληγώνεις και να μη μπορώ να ελέγξω τα δάκρυα μου και τα νεύρα μου.

Αν ήξερα ότι θα ταν έτσι ίσως να μη σ' είχα αγαπήσει ποτέ.

Γιατί δεν είναι αυτό το νόημα του ν' αγαπάς...